3 km wedstrijdje; Parkloop Arnhem

Yes, vandaag heb ik mijn eerste wedstrijdje gelopen!

En ik heb het volgehouden! Ik ben trots op mezelf!! Ik heb vanochtend een 3 km wedstrijd uit kunnen lopen, in Sonsbeekpark in Arnhem. 

De Start-to-Run cursus is afgelopen en vorige week was daar een 3 km-testloop van, daar kon ik helaas niet bij zijn. Ik was zo benieuwd of ik die 15-20 minuten vol zou kunnen houden. Het voelt gewoon nog niet zo goed. Dus zo’n testloop is dan ook mooi ijkpunt. Ik was er erg zenuwachtig voor, zou ik de afstand wel volhouden, zou ik het helemaal kunnen hardlopen?? Dat heb je dan voor je eerste ‘grote’ afstand. 🙂 Maar ik heb het gedaan! Ik had er erg veel zin in. Ik had geen verwachtingen, kwa tijd, ik wilde het gewoon vol kunnen houden. Dit voelt zo goed.  Ik ben weer op de goede weg, nadat ik in 2014 gestopt was met hardlopen door een blessure. En de pijntjes waar ik nog last van heb, voelde ik tijdens het lopen niet meer. Dit is voor mij de bevestiging dat het goed gaat en dat ik goed bezig ben!! Heerlijk.

Het lopen was wel zwaar, vooral de eerste meters, want je moet gelijk na de start een heuvel op, richting ‘witte villa’. Ik hoorde van te voren dat er daarna nog een bult/klim kwam, maar ik vond dat meevallen. Later heb ik nog wat mensen in kunnen halen en toen ging de route naar beneden, de hoogste meter zaten erop. Effe lekker uitrollen en nog wat mensen inhalen. Hierna langs de volkstuintjes en het park weer in.  Daar kwam het bordje ‘2 km’  en toen de laatste kilometer langs de vijvers. Het ging lekker, de pijntjes voelde ik niet, ik kon prima in mijn eigen tempo blijven lopen, ik voelde me goed. Ik voelde me weer het stoomlocomotiefje, het in- en uitademen gaat dan vanzelf en ik had de pas er goed in. Ik een paar keer op mijn garmin-horloge gekeken, meer om te kijken wat de afgelegde afstand was, en ik zag ook even wat voor snelheid ik liep. Verder wil ik daar niet teveel op kijken, dat komt bij de finish wel. Ik had al bedacht dat ik bij een bepaald punt nog ietsje kon versnellen naar de finish toe, het indelen van de snelheid van de wedstrijd kon ik dus ook nog. En Jan (mijn man) stond bij de finish, dat is altijd een fijn idee. Pfff, ik had het gehaald, na de finish zag ik op mijn garmin 18.12 minuten. Zo hee, ik dacht eerder dat ik rond de 20 minuten zou zitten. Later zag ik op Strava dat het 18.07 was.

Het was weer heerlijk. Het was 2 jaar geleden dat ik een wedstrijd had gelopen en het voelde naar meer. Je kan er zo je energie uit halen, het voelt zo goed als je zo hard en steady hebt gelopen. Voor nu ben ik heel blij dat ik het heb kunnen volhouden!!

wedstrijd1-5

hardlopen, overdenkingen

Er is van alles ‘gebeurt’ sinds mijn laatste blog.

Ik heb bewust wat minder gepost, want elke keer een verslagje van een training is ook niet altijd boeiend om te lezen.

Ik ben doorgegaan met het rekken van de achillespezen/kuiten. Begin april ben ik weer bij de fysio geweest, zij zei dat ik nog een maand moest rekken, het liefst 2x per dag. De pijn in mijn rechterenkel komt doordat ik stijf ben, dus het rekken is daar heel goed voor. Ook de loopscholing bij de Start-to-Run trainingen is daar heel fijn voor. Fijn om te horen dat dat het is.

Ik heb ook nog wel pijn onder mijn linkervoet. Ik denk dat ik nog eens terug moet gaan naar mijn sportfysio, die mijn inlegzooltjes levert. Wel merk ik dat het fijner loopt met de grotere schoenen. Ook doe ik dan vaak het zooltje iets naar voren (in de schoen), zodat de verhoging in het zooltje waar ik pijn heb, iets naar voren komt, op een andere plaats onder mijn voet. Dan heb ik minder pijn als ik echt op die hak sta/loop. Maar helaas verschuift het zooltje weer naar achteren als ik hardloop.  Ook merk ik dat als ik wat harder loop, en niet meer zo bewust op de hak land, er dan minder pijn aan heb. Dat gevoel had ik eind 2014 ook al wel (ik denk dat ik dat altijd al gehad heb, met die zooltjes). Maar ja, als je weer begint met lopen heb je niet meteen weer de conditie dat je ‘hard’ kan gaan. En dan voel je gewoon heel goed dat je voeten en benen weer heel erg moeten wennen aan het zoeken van de balans, aan het sterker worden van de spieren en pezen. Ook voel mijn linkerknie nog vaak, maar met de oefeningen die ik in 2014 heb gekregen, worden de pezen weer sterker. Waardoor de knie en knie-schijf weer beter ‘spoort’.

Wat wel heel fijn is dat ik echt verbetering voel in het lopen, mede ook door de Start-to-Run trainingen. Het samenlopen doet me echt goed, sociaal typje als ik ben 🙂  Het samenzijn stimuleert gewoon heel erg, onder het samen kletsen loop je verder als dat je alleen zou lopen, maar dan wel in  de goede zin. Als ik alleen loop kan ik mezelf ook heel erg pushen, maar dan ga ik vaak te ver of te hard lopen. Ook de oefeningen (de rekoefeningen en loopscholing) zijn fijn, al doe je dat maar 1x per week, toch helpt het weer wat. Ook merk ik nu dat ik in verschillende tempo’s kan lopen, zone 1, wat best langzaam is en nu kan ik ook in zone 2 lopen, wat net ietsje harder is.

Echt; het is allebei nog langzaam, als ik het vergelijk met de tempo’s uit mijn ‘vorige hardloopleven’, maar dat doe ik nu niet, haha. Ik ben blij dat ik weer loop! Dat ik elke training zo’n 4 à 5 km kan lopen. Dat is toch mooi! Als ik over een half jaar of over een jaar terugkijk zal ik zien dat ik vooruit ben gegaan. Trouwens; ik ben nu al een stuk verder als voordat ik begon met de Start-to-Run trainingen!!

hardloopweek

Een volle hardloopweek. 

Van de week heb ik 2 keer gelopen en afgelopen zaterdag was les 3 van Start-to-Run.  En vandaag, 2e paasdag, ook lekker gelopen.

Het rekken wat ik van de fysio moet doen, gaat goed. Ik moet mijn kuiten/achillespezen rekken op de trap. Telkens moet ik 1 been in 10 tellen laten zakken. Aanvankelijk ging het alleen om mijn linkerbeen, maar ik rek ze nu beide. De pijn in de rechterenkel gaat hiermee ook weg, dat is dus mooi meegenomen. Ook de trainingen van Start-to-Run zijn van zo’n omvang dat ik dat goed aankan. Ik kom er weer achter dat ik zelf teveel deed. Ik liep te lang in en de trainingen waren te lang. Dus het is wel goed dat ik nu weer opnieuw begin. Wel heb ik natuurlijk nog wel twijfels of ik er wel goed aan doe om überhaupt te lopen. Met al die pijntjes… Maar ja, we zien wel waar het schip strandt. De rechterenkel gaat nu goed, als ik de pijn voor ben met het rekken is dat een goed teken.

Nu nog de linkervoet. Ik kwam erachter dat mijn schoenen misschien te klein zijn. Ik loop namelijk ook vaak overdag (naar mijn werk) op loopschoenen, dezelfde als waar mee hardloop. En als ik opsta uit bed ’s ochtends heb ik geen pijn, en als ik mijn schoenen aandoe begint het pijn te doen. (En daar loop ik gewoon mee door, omdat het niet heel erg is, maar nu let ik gewoon op alle kleine pijntjes). Ik ben vrijdag naar Run2day gegaan en wonder boven wonder mocht ik mijn loopschoenen, die ik in december had gekocht, ruilen voor een half maatje groter. Dat voelt goed. Ik heb er al 2x mee gelopen, dat gaat goed. Ook heb ik mijn aangemeten inlegzooltje nog ietsje bijgeschaafd, omdat ik ook nog ergens pijn voelde, ook als ik stil zit met de schoenen aan. Dat voelt nu ook beter, ik had het gevoel dat het zooltje heel erg klem zat in de schoen en dat het voet ook een beetje afklemde. Dit is niet erg als ik niet hoef hard te lopen, maar met hardlopen maak je zoveel passen, en dan doet het echt wel irritant zeer.

Anyway, weer genoeg aanpassingen en oefeningen gedaan dat het wel een keer goed moet komen. Het lopen zelf voelt nog steeds wel zwaar, ik heb nog geen conditie, en ben ook wat zwaarder als ik zou willen zijn. Ach ook dat komt ooit goed. Voor nu geniet ik alleen maar van het lopen wat ik nu kan!

Bij de Start-to-Run training ging het ook lekker. Toch in zo’n groep gaat het wel beter, je wordt wat afgeleid en dan loop je zo weer een heel eind. We moesten 2-4-5 minuten in zone 1 doen, lees sukkel/dribbeltempo, heel langzaam dus. Maar net iets sneller als flink doorwandelen. Daarna 3×2 minuten in zone 2, dat is dan net ietsje sneller. Dat voelt ook beter, al ben ik dan wel meer aan het hijgen haha.  Ik kan ook haast niet wachten om te knallen, maar ik moet rustig aan doen. Nu maar rustig de cursus afmaken en kijken hoe het dan gaat, wat ik dan kan.

training26-3

Start -to-run training 2

Vandaag weer meegedaan aan Start-to-Run.

Het was weer vroeg opstaan, om 9.00 uur begint de training. In het lokaal van het scouting-gebouw is het altijd een waar kippenhok, iedereen kletst met iedereen. Ook zag ik weer wat bekende vrouwen die ik vorige week nog niet gezien had, altijd leuk! Ze vinden het allemaal weer leuk dat ik terug ben. Maar ik moet eerst maar eens deze cursus afronden, dan voel ik me echt weer een ‘hardloper’ 🙂  Ach onzin natuurlijk, ik loop nu ook hard en ik moet er trots op zijn.

De vrouwen uit mijn groepje -nou ja groepje, het is inmiddels een groep van ongeveer 20 man- kletsten al wat meer met elkaar. En ik liep ook al gauw weer met wat vrouwen die ik vorige week ook gesproken had. De training was 1-2-3-2-4 minuten, afgewisseld met een actieve wandelpauze van 2 minuten. Het was goed te doen, af en toe liep ik wat harder en een andere keer wat zachter. Het voelt goed om weer wat minutenloopjes te doen. Op een gegeven moment liep ik rond de 7 min./km. Dat was een lekker tempo. We liepen weer rond de plas de Breuly en de Panoven, een mooi stukje natuur aan de rand van Zevenaar. Heerlijk zo ’s ochtends, al was het nog best fris en ik had spijt dat ik mijn handschoenen niet aan had gedaan. De training was goed te doen, en eigenlijk ook zo weer voorbij. Ik heb natuurlijk nog niet echt een goede conditie, en ben ook iets zwaarder geworden het afgelopen jaar. Maar dat mag de pret niet drukken. Na de training weer even koffie en thee drinken in het scouting-gebouw.

training19-3-2016

weer hardgelopen

Het was weer een bewogen week;

Maandags naar de fysio geweest, zij zei dat ik minder moest gaan lopen , minder trainingen per week, en eventueel fietsen erbij moest gaan combineren. Want mijn enkel doet (soms) nog steeds zeer, tijdens het lopen. Maar goed, dit zijn geen nieuwe blessures, hier heb ik al jaren mee rondgelopen, alleen probeer ik nu uit te vinden waar het door komt.

Anyway, ik heb dinsdag weer gelopen. Het schema weer opgepakt, ‘uithuilen en opnieuw beginnen’ 🙂 . Ik heb 5 en 15 minuten gelopen. Best wel veel weer, het was ook zwaar en moest wandelen in het lange deel. Nou ja, ik heb weer gelopen, maar van harte ging het niet. Wel verstandig inderdaad om wat meer rustdagen tussen de trainingen te laten. Dat kan nooit kwaad.

Donderdag wilde ik aanvankelijk gaan wandelen, maar heb een rustdag ingelast. Want zaterdag stond er een nieuwe training op de planning, nl. Start-to-Run! Ik heb me opgegeven omdat ik het idee heb dat ik daar wat meer sturing krijg en aangezien ik mezelf weer teveel push, is het goed om weer wat rustiger te lopen. De trainingen zullen wel wat minder omvang hebben, maar voor nu is dat wel goed.

Vandaag was de dag van Start-to-Run. Ik had me natuurlijk ingeschreven bij mijn ‘oude’ loopvereniging De Loper. Ik was best zenuwachtig, want kon ik nog wel in een groepje lopen, want ik ben natuurlijk ‘heul langzaam’. Zou ik geen pijn krijgen, zou ik het wel durven tussen al die mensen… Genoeg om angstig voor te zijn, haha. Ik kende de locatie natuurlijk al en de starttijd was vervroegd, zo zou ik de reguliere groep ook zien. En ja, het was heel leuk. Allemaal oude bekenden herkende mij en vroegen hoe het met me ging en of ik het weer ging proberen. Heerlijk al die bekende gezichten. In mijn Start-to-run-groepje kende ik niemand, maar na 1 training ken je elkaar toch al wat meer. Het was ook gezellig. Het weer was heerlijk, lekker zonnig, wel wat fris. Ook genoot ik van de kleine stukje dribbelen, de loopscholing, de oefeningen, en de looptraining zelf. De training was 1-1-2-1-1-2 minuten en de pauze (actief wandelen) was telkens 3 minuten ertussen. Dat ging wel goed. Die kleine stukjes hardlopen is ook fijn om op je techniek te letten. Mijn doel is ook om meer mijn voeten te trainen en meer op mijn techniek; voorvoet- of middenvoetlanding te letten. Nou geven ze daar ook wel training voor, ook de hogere pasfrequentie komt aan bod en ook het middenvoetlanding-hardlopen.  Mijn weekend is goed begonnen, nu van het mooie weer genieten, hier schijnt nog steeds de zon.training12-3

start-to-run-logo
https://www.yakultstarttorun.nl/

 

hardloopweek

Van de week heb ik weer hardgelopen.

Na een rustweek, waarin ik veel gerekt heb en stabiliteitsoefeningen heb gedaan, was het weer tijd om te lopen. Het niet-lopen is best raar, eerst denk je dat je het niet erg vindt, maar dat is natuurlijk niet zo. Je probeert het rationeel te bedenken, dat het goed is om een rustweek of rustperiode in te lassen, maar je wilt eigenlijk gewoon lopen…

Maandag heb ik 2×8 en 2×3 minuten gelopen. Dit is best al een flinke afstand. Met inlopen en de pauze-wandelingen is dit al 6 km. Best wel goed, al zeg ik het zelf. Op woensdag heb 5 en 10 minuten gelopen. Dit is ook al een stap, elke keer denk ik ‘wat lang’! Maar het lukt toch wel weer. Ik had wel weer pijn aan mijn rechterenkel en ook voelde ik de pees onder de voet. Dat is ook weer wat nieuws, ik zal weer eens een nieuwe inlegzooltjes kopen, zodat de voet meer steun heeft. Dan zakt de pees niet door. Toch heb ik de training af kunnen maken.

Vandaag heb ik weer gelopen in het bos. Niet handig voor mijn enkels zou je denken. Maar ik heb heel rustig gelopen en goed gelet op mijn afwikkeling. Ook denk ik dat ik er sterker van word, je traint toch je spieren. Het was ook heerlijk weer! Aanvankelijk wilde ik gaan wandelen maar ik heb toch mijn hele hardloop-outfit aangedaan en ben het gewoon gaan doen. Ik heb niet op mijn schema gelet, die nu trouwens bijna helemaal gelopen is. Ik heb 5, 10 en 5 minuten hardgelopen. Ik voelde nu ook mijn rechterenkel weleens en heb toen extra op mijn afwikkeling gelet, of even gaan wandelen. Dus al met al weer een lekkere training.

training-28-2

hardloopkalender maart

Het is afgelopen week even rustig geweest,

ik heb ook rust genomen nadat ik bij de fysio was geweest. Een keer een weekje niks doen is ook niet slecht. Je lichaam kan dan eens even uitrusten.

Hieronder een aantal recreatiewedstrijden die in de buurt, Arnhem-Zevenaar-Doetinchem, te lopen zijn. Enkele wedstrijden heb ik ook al eens gelopen, in mijn ‘vorige hardloopleven’ 😉

zondag     06-03-16   23ste Bemmelloop in Bemmel
zondag     06-03-16   Achtkastelenloop in Vorden
zondag     06-03-16   De Brondool Baggerloop in Didam
zondag     13-03-16   Warnsborncross in Arnhem
zondag     13-03-16   Stevensloop in Nijmegen
zaterdag  19-03-16    Wageningse winterboslopen in Wageningen
zondag     20-03-16   Lenteloop-Eerbeek in Eerbeek
zondag     20-03-16   Rondje Nederland in Arnhem
maandag 28-03-16   Paasloop-Kilder in Kilder

001

door de pijn heenlopen deel 2

Van de week ben ik bij de sportfysio geweest.

Ik had natuurlijk ook nog wel ge-googled naar mijn klachten. Ook voel ik de laatste tijd spelde-prikjes-pijn naast mijn linkerhiel, naast de hak zeg maar. Dit en de kwestie van de enkels heb ik aangekaart bij de fysio.

Wat blijkt nu; mijn kuitspieren zijn nogal kort en bij de linkerhiel is de achillespees geïrriteerd. Ik heb 2 rekoefeningen voor de kuiten/achillespees gekregen. Ook zijn mijn voeten doordat ik proneer, niet echt sterk. De spieren in de voet en enkel zijn geïrriteerd. Hiervoor moet ik balans-oefeningen doen, je kent het vast wel; tijdens het haarföhnen of tandenpoetsen balanceren op 1 voet. Met de linkervoet is dat een drama en met de rechtervoet is iets beter gesteld. Ook zal ik meer moeten nadenken om meer op de buitenzijde van de voeten te lopen. Een beetje mindfull-lopen dus. En de fysio zei ook dat het lopen in het bos nu niet zo handig is, omdat het voor de stabiliteit van de enkels niet goed is. Vooral als een pad schuin loopt, daar was ik zelf ook al achter. Op zich is in het bos lopen wel goed, omdat de zachte van de ondergrond heel goed is om te lopen. Maar in mijn geval nu even niet omdat mijn enkels alle oneffenheden niet aan kunnen.

Om een lang verhaal kort te maken, mijn kuiten en achillespezen moeten gerekt worden en mijn enkels moeten stabieler worden. Dit zijn ook geen klachten die nieuw voor mij zijn, maar omdat ik aan het opbouwen ben met hardlopen zijn ze nu wel aanwezig, en zijn het nu wel ‘overbelasting’-blessures.
Van de week had ik wel even een dipje, met negatieve gedachtes van ‘zou ik het ooit nog wel kunnen, dat hardlopen‘ en ‘zou ik er niet gewoon mee stoppen‘…  Maarre na een paar rustdagen denk ik er nu zo over; ‘maar ik heb het ooit ook gekund, dus nu ga ik het ook weer kunnen‘ en ‘ik laat me niet zomaar uit het veld slaan, hardlopen is goed voor mij, dus ik ga er lekker gewoon mee door‘!

Vanaf volgende week zie je me weer langs de wegen lopen om mijn schema te volgen.

Onze kater Binkie voor het raam.
Onze kater Binkie voor het raam.

 

door de pijn heenlopen

Gisteren heb ik weer hardgelopen, weer in het bos.

Hmm hoe moet ik dit vertellen. Het lopen ging best goed, achteraf had ik er een goed gevoel bij. Maar bij het inlopen had ik toch opeens pijn aan mijn enkel. Het viel me ook op dat het stuk (het pad) waar ik inloop erg schuin loopt.  Ik was bezig met wandelen afgewisseld met dribbelen en dan weer wandelen. Ook doe ik dan even mijn veters strakker of beter, dat zit een beetje in mijn ritueel. Na het veters aansjorren liep ik weer verder en kreeg ik opeens pijn aan mijn de buitenkant linker-enkel. Hmm dan maar verder strompelen. Balen want ik ik wil perse deze training doen, ik kom daar niet om gelijk weer terug te rijden naar huis! Toen ik weer wandelde ging het even later wel weer beter; de pijn ging weg! Ach dat voelde me toch fijn, ik kon gewoon mijn weg vervolgen en de training lopen die ik wilde.

Vanochtend toen ik mijn schoenen aandeed voelde ik opeens weer die pijn, dat is toch gek! Gisteren had ik er geen last meer van gehad, en vandaag heb ik opeens weer pijn. De enkel is ook niet dik ofzo. De veters maar iets losser doen dan… Hmm hoe nu verder. Heb ik dan toch teveel gedaan/gelopen, is het niet goed dat ik in het bos loop? Heb ik mijn enkel verzwikt of verstuikt zonder dat ik echt ontzettende pijn heb? Ik heb natuurlijk ook al vaak pijn aan de enkel van mijn rechtervoet. Dus maar eens even op internet zoeken. Ik kijk vaak (als ik pijntjes heb) op deze site ‘blessure-aanwijzer’. Nou deze ‘verklaring’ over platvoeten klinkt me eigenlijk wel logisch in de oren.  Ik proneer natuurlijk ook (ik heb ook aangemeten inlegzooltjes en anti-pronatie -schoenen) en door dat schuine pad is het waarschijnlijk even verergerd.

Platvoeten; 
Diagnose

Pijn op verschillende plaatsen van de voet, vooral aan de voorzijde van de buitenenkel. Deze pijn neem toe bij druk en als de voet naar boven en beneden wordt bewogen.
Oorzaak
Doordat het voetskelet is ingezakt raken verschillende gewrichten, banden, pezen en spieren overbelast. Dit veroorzaakt pijn die langs de buitenenkel kan uitstralen.
Behandeling
Zelf: Versterkende oefening van de voetboog. Leg een dunne handdoek op de grond. Zet beide blote voeten op de rand. Grijp met de tenen de handdoek tot er een prop onder de voeten ligt. Medisch: Fysiotherapie en afhankelijk van de oorzaak aanpassing van de schoenen.
Training
Train als voorheen, maar probeer zoveel mogelijk de juiste voetstand in te nemen. Vergeet nooit de schoenaanpassingen zoals steunzolen te gebruiken. Het is belangrijk dat ook de sportschoenen zijn aangepast.

Maandag heb ik al een afspraak met de sportfysio staan, dus ik zal dit ook voorleggen. Voor nu maar weer ‘uithuilen en opnieuw beginnen’. Nou ja zo dramatisch vind ik het niet, ik heb dit soort pijntjes wel vaker.      -wordt vervolgd-

doorgezakte-voet
Foto van Podotherapievandenheuvel en gezien op Footlogics.nl

en het is weer vrijdag

Wat gaat de week weer snel voorbij.

Ik merk dat ik met hardlopen ook al een bepaald ritme heb. Eerst liep ik om de drie dagen. Nu loop ik 3x per week. Vandaag was het weer ‘trainingsdag’, en ik had besloten om naar het bos te rijden om daar een rondje te lopen. Ik loop toch al 4 tot 5 km, inclusief inlopen. Dus dan kan ik best een stukje door het bos gaan. 🙂 Ik naar Beek gereden en de auto bij restaurant ’t Peeske neergezet. Dit is het Bergherbos. Daar starten een paar wandelroutes en ik weet dat er ook een route van 4 km is, die wilde ik gaan lopen. Kan ik ook niet verdwalen, want ik ken natuurlijk niet elk paadje. 😉 Dit is wel het gebied waar ook de mountainbike route ‘Zeddam’ ligt, dus ik ken het wel enigszins.

BosBeek-Jos NottenFoto van Jos Notten, via google maps gevonden.

Eerst maar eens inlopen/wandelen. Het eerste deel van de route loopt langs de bosrand, een mooi stukje en je kan vast wennen aan het glooiende landschap. Ik voelde wel mijn knie af en toe tijdens  het dribbelen, wat ik nu ook doe tijdens het inwandelen. En het leek even of ik door mijn been zou zakken, toen ben ik maar even gaan wandelen. Ach ik moet natuurlijk wennen aan de ondergrond, dat het daar glooiend is en dat het niet het fietspad of stoep is waar ik normaal altijd loop.  Ook heb ik even mijn veters wat strakker gedaan, anders beweeg ik zo in mijn schoenen. Toen weer doorgewandeld/gedribbeld. Dan loop je al het bos in, het is best drassig op sommige paden. De mountainbike-route zal ook bast drassig zijn, ik ben blij dat ik dat (voorlopig) niet meer doe… Zo, ik ben bijna aan het einde van de 15 minuten die ik altijd van mezelf ‘moet’ inlopen. En ik ga net een behoorlijke bult op, linksaf omhoog. Nu moet ik de eerste 5 minuten gaan lopen. Pfff… net op zo’n bult, nou ja, er zit niks anders op he. De ondergrond is een behoorlijke zachte laag dennennaalden, dat dempt echt heel lekker. Ook hier is het wel drassig, dus ik moet af en toe slalommen, wil ik niet gelijk natte voeten hebben. Dan kom ik bij een kruispunt waar ik volgens de route linksaf zou moeten, maar ik wil toch de 5 km halen en moet dus ietsje verder lopen dan de 4 km-route. Hier ga ik even rechtsaf, hier gaat het weer bergaf. Heerlijk, je hebt eigenlijk heel veel afleiding, doordat je niet op de saaie asfalt-weg loopt, maar in een mooi en rustig bos. Als de tijd erop zit, wandel ik terug naar het kruispunt. De wandelpauzes zijn vandaag 2 minuten. Bij het kruispunt ga ik weer op de goede route lopen. Dan is het alweer tijd voor de volgende 5 minuten draven. Het gaat steeds iets beter, hier loopt het ook iets naar beneden, dat voelt ook goed. Dan weer 2 minuten wandelen. Ondertussen probeer ik te negeren dat ik naar de wc moet, maar ja het duurt nog even voordat ik klaar ben. En heb ik maar een plekje opgezocht om te plassen. Er is toch niemand die me ziet, want er loopt gewoon niemand. Hehe, dat ben ik ook weer kwijt. Nu moet ik 3 minuten lopen, ook hier ga ik even een zijweggetje in om de route langer te kunnen maken. Dit paadje loopt omhoog, en ach het gaat zo lekker, laat mij maar draven. Die 3 minuten zijn ook zo om. Dan herken ik al een beetje waar ik loop. Als ik straks rechtsaf ga, loop ik weer richting restaurant en parkeerplaats. Nog even wandelen en nog een keer 3 minuten lopen. Dan kom ik bij het verharde pad wat richting ’t Peeske loopt en mag ik uitlopen. Pff-foei het is best vermoeiend die bergjes, maar ik voel wel dat het mijn benen goed doet. Nu nog even wandelen en af en toe dribbelen. Dat voelt ook steeds beter, dat dribbelen tijdens het in- en uitwandelen. Ook probeer ik nog even om de vijver heen te lopen, die bij het restaurant ligt. Dit is een niet verhard paadje, wat een leuk stukje is dit eigenlijk. Dan ben ik bijna weer ‘thuis’ bij mijn auto. En yes, ik heb de 5 km gehaald. Wat kun je blij zijn met zo’n kleine afstand, maar ik geniet er met volle teugen van. Ik ben trots op mezelf! Nu nog even rekken en dan weer naar huis rijden. Heerlijk!

BosBeek-Waldo GadellaaFoto van Waldo Gadellaa, via google maps gevonden.

Mijn blog gaat over hardlopen en alles wat ik hierbij beleef. Ik ben ook trainer, dus kan ik mijn hobby ook aan anderen overdragen.