Categoriearchief: hardlopen

hardloopweek

Een volle hardloopweek. 

Van de week heb ik 2 keer gelopen en afgelopen zaterdag was les 3 van Start-to-Run.  En vandaag, 2e paasdag, ook lekker gelopen.

Het rekken wat ik van de fysio moet doen, gaat goed. Ik moet mijn kuiten/achillespezen rekken op de trap. Telkens moet ik 1 been in 10 tellen laten zakken. Aanvankelijk ging het alleen om mijn linkerbeen, maar ik rek ze nu beide. De pijn in de rechterenkel gaat hiermee ook weg, dat is dus mooi meegenomen. Ook de trainingen van Start-to-Run zijn van zo’n omvang dat ik dat goed aankan. Ik kom er weer achter dat ik zelf teveel deed. Ik liep te lang in en de trainingen waren te lang. Dus het is wel goed dat ik nu weer opnieuw begin. Wel heb ik natuurlijk nog wel twijfels of ik er wel goed aan doe om überhaupt te lopen. Met al die pijntjes… Maar ja, we zien wel waar het schip strandt. De rechterenkel gaat nu goed, als ik de pijn voor ben met het rekken is dat een goed teken.

Nu nog de linkervoet. Ik kwam erachter dat mijn schoenen misschien te klein zijn. Ik loop namelijk ook vaak overdag (naar mijn werk) op loopschoenen, dezelfde als waar mee hardloop. En als ik opsta uit bed ’s ochtends heb ik geen pijn, en als ik mijn schoenen aandoe begint het pijn te doen. (En daar loop ik gewoon mee door, omdat het niet heel erg is, maar nu let ik gewoon op alle kleine pijntjes). Ik ben vrijdag naar Run2day gegaan en wonder boven wonder mocht ik mijn loopschoenen, die ik in december had gekocht, ruilen voor een half maatje groter. Dat voelt goed. Ik heb er al 2x mee gelopen, dat gaat goed. Ook heb ik mijn aangemeten inlegzooltje nog ietsje bijgeschaafd, omdat ik ook nog ergens pijn voelde, ook als ik stil zit met de schoenen aan. Dat voelt nu ook beter, ik had het gevoel dat het zooltje heel erg klem zat in de schoen en dat het voet ook een beetje afklemde. Dit is niet erg als ik niet hoef hard te lopen, maar met hardlopen maak je zoveel passen, en dan doet het echt wel irritant zeer.

Anyway, weer genoeg aanpassingen en oefeningen gedaan dat het wel een keer goed moet komen. Het lopen zelf voelt nog steeds wel zwaar, ik heb nog geen conditie, en ben ook wat zwaarder als ik zou willen zijn. Ach ook dat komt ooit goed. Voor nu geniet ik alleen maar van het lopen wat ik nu kan!

Bij de Start-to-Run training ging het ook lekker. Toch in zo’n groep gaat het wel beter, je wordt wat afgeleid en dan loop je zo weer een heel eind. We moesten 2-4-5 minuten in zone 1 doen, lees sukkel/dribbeltempo, heel langzaam dus. Maar net iets sneller als flink doorwandelen. Daarna 3×2 minuten in zone 2, dat is dan net ietsje sneller. Dat voelt ook beter, al ben ik dan wel meer aan het hijgen haha.  Ik kan ook haast niet wachten om te knallen, maar ik moet rustig aan doen. Nu maar rustig de cursus afmaken en kijken hoe het dan gaat, wat ik dan kan.

training26-3

Start -to-run training 2

Vandaag weer meegedaan aan Start-to-Run.

Het was weer vroeg opstaan, om 9.00 uur begint de training. In het lokaal van het scouting-gebouw is het altijd een waar kippenhok, iedereen kletst met iedereen. Ook zag ik weer wat bekende vrouwen die ik vorige week nog niet gezien had, altijd leuk! Ze vinden het allemaal weer leuk dat ik terug ben. Maar ik moet eerst maar eens deze cursus afronden, dan voel ik me echt weer een ‘hardloper’ 🙂  Ach onzin natuurlijk, ik loop nu ook hard en ik moet er trots op zijn.

De vrouwen uit mijn groepje -nou ja groepje, het is inmiddels een groep van ongeveer 20 man- kletsten al wat meer met elkaar. En ik liep ook al gauw weer met wat vrouwen die ik vorige week ook gesproken had. De training was 1-2-3-2-4 minuten, afgewisseld met een actieve wandelpauze van 2 minuten. Het was goed te doen, af en toe liep ik wat harder en een andere keer wat zachter. Het voelt goed om weer wat minutenloopjes te doen. Op een gegeven moment liep ik rond de 7 min./km. Dat was een lekker tempo. We liepen weer rond de plas de Breuly en de Panoven, een mooi stukje natuur aan de rand van Zevenaar. Heerlijk zo ’s ochtends, al was het nog best fris en ik had spijt dat ik mijn handschoenen niet aan had gedaan. De training was goed te doen, en eigenlijk ook zo weer voorbij. Ik heb natuurlijk nog niet echt een goede conditie, en ben ook iets zwaarder geworden het afgelopen jaar. Maar dat mag de pret niet drukken. Na de training weer even koffie en thee drinken in het scouting-gebouw.

training19-3-2016

weer hardgelopen

Het was weer een bewogen week;

Maandags naar de fysio geweest, zij zei dat ik minder moest gaan lopen , minder trainingen per week, en eventueel fietsen erbij moest gaan combineren. Want mijn enkel doet (soms) nog steeds zeer, tijdens het lopen. Maar goed, dit zijn geen nieuwe blessures, hier heb ik al jaren mee rondgelopen, alleen probeer ik nu uit te vinden waar het door komt.

Anyway, ik heb dinsdag weer gelopen. Het schema weer opgepakt, ‘uithuilen en opnieuw beginnen’ 🙂 . Ik heb 5 en 15 minuten gelopen. Best wel veel weer, het was ook zwaar en moest wandelen in het lange deel. Nou ja, ik heb weer gelopen, maar van harte ging het niet. Wel verstandig inderdaad om wat meer rustdagen tussen de trainingen te laten. Dat kan nooit kwaad.

Donderdag wilde ik aanvankelijk gaan wandelen, maar heb een rustdag ingelast. Want zaterdag stond er een nieuwe training op de planning, nl. Start-to-Run! Ik heb me opgegeven omdat ik het idee heb dat ik daar wat meer sturing krijg en aangezien ik mezelf weer teveel push, is het goed om weer wat rustiger te lopen. De trainingen zullen wel wat minder omvang hebben, maar voor nu is dat wel goed.

Vandaag was de dag van Start-to-Run. Ik had me natuurlijk ingeschreven bij mijn ‘oude’ loopvereniging De Loper. Ik was best zenuwachtig, want kon ik nog wel in een groepje lopen, want ik ben natuurlijk ‘heul langzaam’. Zou ik geen pijn krijgen, zou ik het wel durven tussen al die mensen… Genoeg om angstig voor te zijn, haha. Ik kende de locatie natuurlijk al en de starttijd was vervroegd, zo zou ik de reguliere groep ook zien. En ja, het was heel leuk. Allemaal oude bekenden herkende mij en vroegen hoe het met me ging en of ik het weer ging proberen. Heerlijk al die bekende gezichten. In mijn Start-to-run-groepje kende ik niemand, maar na 1 training ken je elkaar toch al wat meer. Het was ook gezellig. Het weer was heerlijk, lekker zonnig, wel wat fris. Ook genoot ik van de kleine stukje dribbelen, de loopscholing, de oefeningen, en de looptraining zelf. De training was 1-1-2-1-1-2 minuten en de pauze (actief wandelen) was telkens 3 minuten ertussen. Dat ging wel goed. Die kleine stukjes hardlopen is ook fijn om op je techniek te letten. Mijn doel is ook om meer mijn voeten te trainen en meer op mijn techniek; voorvoet- of middenvoetlanding te letten. Nou geven ze daar ook wel training voor, ook de hogere pasfrequentie komt aan bod en ook het middenvoetlanding-hardlopen.  Mijn weekend is goed begonnen, nu van het mooie weer genieten, hier schijnt nog steeds de zon.training12-3

start-to-run-logo
https://www.yakultstarttorun.nl/

 

hardloopweek

Van de week heb ik weer hardgelopen.

Na een rustweek, waarin ik veel gerekt heb en stabiliteitsoefeningen heb gedaan, was het weer tijd om te lopen. Het niet-lopen is best raar, eerst denk je dat je het niet erg vindt, maar dat is natuurlijk niet zo. Je probeert het rationeel te bedenken, dat het goed is om een rustweek of rustperiode in te lassen, maar je wilt eigenlijk gewoon lopen…

Maandag heb ik 2×8 en 2×3 minuten gelopen. Dit is best al een flinke afstand. Met inlopen en de pauze-wandelingen is dit al 6 km. Best wel goed, al zeg ik het zelf. Op woensdag heb 5 en 10 minuten gelopen. Dit is ook al een stap, elke keer denk ik ‘wat lang’! Maar het lukt toch wel weer. Ik had wel weer pijn aan mijn rechterenkel en ook voelde ik de pees onder de voet. Dat is ook weer wat nieuws, ik zal weer eens een nieuwe inlegzooltjes kopen, zodat de voet meer steun heeft. Dan zakt de pees niet door. Toch heb ik de training af kunnen maken.

Vandaag heb ik weer gelopen in het bos. Niet handig voor mijn enkels zou je denken. Maar ik heb heel rustig gelopen en goed gelet op mijn afwikkeling. Ook denk ik dat ik er sterker van word, je traint toch je spieren. Het was ook heerlijk weer! Aanvankelijk wilde ik gaan wandelen maar ik heb toch mijn hele hardloop-outfit aangedaan en ben het gewoon gaan doen. Ik heb niet op mijn schema gelet, die nu trouwens bijna helemaal gelopen is. Ik heb 5, 10 en 5 minuten hardgelopen. Ik voelde nu ook mijn rechterenkel weleens en heb toen extra op mijn afwikkeling gelet, of even gaan wandelen. Dus al met al weer een lekkere training.

training-28-2

door de pijn heenlopen deel 2

Van de week ben ik bij de sportfysio geweest.

Ik had natuurlijk ook nog wel ge-googled naar mijn klachten. Ook voel ik de laatste tijd spelde-prikjes-pijn naast mijn linkerhiel, naast de hak zeg maar. Dit en de kwestie van de enkels heb ik aangekaart bij de fysio.

Wat blijkt nu; mijn kuitspieren zijn nogal kort en bij de linkerhiel is de achillespees geïrriteerd. Ik heb 2 rekoefeningen voor de kuiten/achillespees gekregen. Ook zijn mijn voeten doordat ik proneer, niet echt sterk. De spieren in de voet en enkel zijn geïrriteerd. Hiervoor moet ik balans-oefeningen doen, je kent het vast wel; tijdens het haarföhnen of tandenpoetsen balanceren op 1 voet. Met de linkervoet is dat een drama en met de rechtervoet is iets beter gesteld. Ook zal ik meer moeten nadenken om meer op de buitenzijde van de voeten te lopen. Een beetje mindfull-lopen dus. En de fysio zei ook dat het lopen in het bos nu niet zo handig is, omdat het voor de stabiliteit van de enkels niet goed is. Vooral als een pad schuin loopt, daar was ik zelf ook al achter. Op zich is in het bos lopen wel goed, omdat de zachte van de ondergrond heel goed is om te lopen. Maar in mijn geval nu even niet omdat mijn enkels alle oneffenheden niet aan kunnen.

Om een lang verhaal kort te maken, mijn kuiten en achillespezen moeten gerekt worden en mijn enkels moeten stabieler worden. Dit zijn ook geen klachten die nieuw voor mij zijn, maar omdat ik aan het opbouwen ben met hardlopen zijn ze nu wel aanwezig, en zijn het nu wel ‘overbelasting’-blessures.
Van de week had ik wel even een dipje, met negatieve gedachtes van ‘zou ik het ooit nog wel kunnen, dat hardlopen‘ en ‘zou ik er niet gewoon mee stoppen‘…  Maarre na een paar rustdagen denk ik er nu zo over; ‘maar ik heb het ooit ook gekund, dus nu ga ik het ook weer kunnen‘ en ‘ik laat me niet zomaar uit het veld slaan, hardlopen is goed voor mij, dus ik ga er lekker gewoon mee door‘!

Vanaf volgende week zie je me weer langs de wegen lopen om mijn schema te volgen.

Onze kater Binkie voor het raam.
Onze kater Binkie voor het raam.

 

door de pijn heenlopen

Gisteren heb ik weer hardgelopen, weer in het bos.

Hmm hoe moet ik dit vertellen. Het lopen ging best goed, achteraf had ik er een goed gevoel bij. Maar bij het inlopen had ik toch opeens pijn aan mijn enkel. Het viel me ook op dat het stuk (het pad) waar ik inloop erg schuin loopt.  Ik was bezig met wandelen afgewisseld met dribbelen en dan weer wandelen. Ook doe ik dan even mijn veters strakker of beter, dat zit een beetje in mijn ritueel. Na het veters aansjorren liep ik weer verder en kreeg ik opeens pijn aan mijn de buitenkant linker-enkel. Hmm dan maar verder strompelen. Balen want ik ik wil perse deze training doen, ik kom daar niet om gelijk weer terug te rijden naar huis! Toen ik weer wandelde ging het even later wel weer beter; de pijn ging weg! Ach dat voelde me toch fijn, ik kon gewoon mijn weg vervolgen en de training lopen die ik wilde.

Vanochtend toen ik mijn schoenen aandeed voelde ik opeens weer die pijn, dat is toch gek! Gisteren had ik er geen last meer van gehad, en vandaag heb ik opeens weer pijn. De enkel is ook niet dik ofzo. De veters maar iets losser doen dan… Hmm hoe nu verder. Heb ik dan toch teveel gedaan/gelopen, is het niet goed dat ik in het bos loop? Heb ik mijn enkel verzwikt of verstuikt zonder dat ik echt ontzettende pijn heb? Ik heb natuurlijk ook al vaak pijn aan de enkel van mijn rechtervoet. Dus maar eens even op internet zoeken. Ik kijk vaak (als ik pijntjes heb) op deze site ‘blessure-aanwijzer’. Nou deze ‘verklaring’ over platvoeten klinkt me eigenlijk wel logisch in de oren.  Ik proneer natuurlijk ook (ik heb ook aangemeten inlegzooltjes en anti-pronatie -schoenen) en door dat schuine pad is het waarschijnlijk even verergerd.

Platvoeten; 
Diagnose

Pijn op verschillende plaatsen van de voet, vooral aan de voorzijde van de buitenenkel. Deze pijn neem toe bij druk en als de voet naar boven en beneden wordt bewogen.
Oorzaak
Doordat het voetskelet is ingezakt raken verschillende gewrichten, banden, pezen en spieren overbelast. Dit veroorzaakt pijn die langs de buitenenkel kan uitstralen.
Behandeling
Zelf: Versterkende oefening van de voetboog. Leg een dunne handdoek op de grond. Zet beide blote voeten op de rand. Grijp met de tenen de handdoek tot er een prop onder de voeten ligt. Medisch: Fysiotherapie en afhankelijk van de oorzaak aanpassing van de schoenen.
Training
Train als voorheen, maar probeer zoveel mogelijk de juiste voetstand in te nemen. Vergeet nooit de schoenaanpassingen zoals steunzolen te gebruiken. Het is belangrijk dat ook de sportschoenen zijn aangepast.

Maandag heb ik al een afspraak met de sportfysio staan, dus ik zal dit ook voorleggen. Voor nu maar weer ‘uithuilen en opnieuw beginnen’. Nou ja zo dramatisch vind ik het niet, ik heb dit soort pijntjes wel vaker.      -wordt vervolgd-

doorgezakte-voet
Foto van Podotherapievandenheuvel en gezien op Footlogics.nl

en het is weer vrijdag

Wat gaat de week weer snel voorbij.

Ik merk dat ik met hardlopen ook al een bepaald ritme heb. Eerst liep ik om de drie dagen. Nu loop ik 3x per week. Vandaag was het weer ‘trainingsdag’, en ik had besloten om naar het bos te rijden om daar een rondje te lopen. Ik loop toch al 4 tot 5 km, inclusief inlopen. Dus dan kan ik best een stukje door het bos gaan. 🙂 Ik naar Beek gereden en de auto bij restaurant ’t Peeske neergezet. Dit is het Bergherbos. Daar starten een paar wandelroutes en ik weet dat er ook een route van 4 km is, die wilde ik gaan lopen. Kan ik ook niet verdwalen, want ik ken natuurlijk niet elk paadje. 😉 Dit is wel het gebied waar ook de mountainbike route ‘Zeddam’ ligt, dus ik ken het wel enigszins.

BosBeek-Jos NottenFoto van Jos Notten, via google maps gevonden.

Eerst maar eens inlopen/wandelen. Het eerste deel van de route loopt langs de bosrand, een mooi stukje en je kan vast wennen aan het glooiende landschap. Ik voelde wel mijn knie af en toe tijdens  het dribbelen, wat ik nu ook doe tijdens het inwandelen. En het leek even of ik door mijn been zou zakken, toen ben ik maar even gaan wandelen. Ach ik moet natuurlijk wennen aan de ondergrond, dat het daar glooiend is en dat het niet het fietspad of stoep is waar ik normaal altijd loop.  Ook heb ik even mijn veters wat strakker gedaan, anders beweeg ik zo in mijn schoenen. Toen weer doorgewandeld/gedribbeld. Dan loop je al het bos in, het is best drassig op sommige paden. De mountainbike-route zal ook bast drassig zijn, ik ben blij dat ik dat (voorlopig) niet meer doe… Zo, ik ben bijna aan het einde van de 15 minuten die ik altijd van mezelf ‘moet’ inlopen. En ik ga net een behoorlijke bult op, linksaf omhoog. Nu moet ik de eerste 5 minuten gaan lopen. Pfff… net op zo’n bult, nou ja, er zit niks anders op he. De ondergrond is een behoorlijke zachte laag dennennaalden, dat dempt echt heel lekker. Ook hier is het wel drassig, dus ik moet af en toe slalommen, wil ik niet gelijk natte voeten hebben. Dan kom ik bij een kruispunt waar ik volgens de route linksaf zou moeten, maar ik wil toch de 5 km halen en moet dus ietsje verder lopen dan de 4 km-route. Hier ga ik even rechtsaf, hier gaat het weer bergaf. Heerlijk, je hebt eigenlijk heel veel afleiding, doordat je niet op de saaie asfalt-weg loopt, maar in een mooi en rustig bos. Als de tijd erop zit, wandel ik terug naar het kruispunt. De wandelpauzes zijn vandaag 2 minuten. Bij het kruispunt ga ik weer op de goede route lopen. Dan is het alweer tijd voor de volgende 5 minuten draven. Het gaat steeds iets beter, hier loopt het ook iets naar beneden, dat voelt ook goed. Dan weer 2 minuten wandelen. Ondertussen probeer ik te negeren dat ik naar de wc moet, maar ja het duurt nog even voordat ik klaar ben. En heb ik maar een plekje opgezocht om te plassen. Er is toch niemand die me ziet, want er loopt gewoon niemand. Hehe, dat ben ik ook weer kwijt. Nu moet ik 3 minuten lopen, ook hier ga ik even een zijweggetje in om de route langer te kunnen maken. Dit paadje loopt omhoog, en ach het gaat zo lekker, laat mij maar draven. Die 3 minuten zijn ook zo om. Dan herken ik al een beetje waar ik loop. Als ik straks rechtsaf ga, loop ik weer richting restaurant en parkeerplaats. Nog even wandelen en nog een keer 3 minuten lopen. Dan kom ik bij het verharde pad wat richting ’t Peeske loopt en mag ik uitlopen. Pff-foei het is best vermoeiend die bergjes, maar ik voel wel dat het mijn benen goed doet. Nu nog even wandelen en af en toe dribbelen. Dat voelt ook steeds beter, dat dribbelen tijdens het in- en uitwandelen. Ook probeer ik nog even om de vijver heen te lopen, die bij het restaurant ligt. Dit is een niet verhard paadje, wat een leuk stukje is dit eigenlijk. Dan ben ik bijna weer ‘thuis’ bij mijn auto. En yes, ik heb de 5 km gehaald. Wat kun je blij zijn met zo’n kleine afstand, maar ik geniet er met volle teugen van. Ik ben trots op mezelf! Nu nog even rekken en dan weer naar huis rijden. Heerlijk!

BosBeek-Waldo GadellaaFoto van Waldo Gadellaa, via google maps gevonden.

vrijdagmiddagloop

Gisteren heb ik weer gelopen.

Ik wilde eerst donderdagavond gaan, maar ik was moe van het werk. En vrijdags ben ik altijd vrij, dan kan ik mooi overdag lopen. Ook voelde ik mijn linkerknie een beetje, waar ik eerst de blessure aan had. En ik merk dat de pezen en spieren het er nog moeilijk mee hebben, dat ik weer aan het hardlopen ben. Dus een rustdagje inlassen is niet slecht.

Hieronder een foto van Google maps, van de Herwensedijk in de lente.dijk

Ik kon ’s middags pas lopen, en was het een beetje aan het uitstellen. Ook moest ik mijn man ophalen, hij had de motor ergens heengebracht en ik moest hem dan met de auto weer ophalen. Dus ik wilde de training een beetje inkorten (lees; afraffelen), het inlopen wilde ik inkorten en dan snel de training lopen. Dan ben ik er snel weer vanaf. Je ziet het al; ik had gewoon niet zo’n zin. Het duurt me ook allemaal te lang, ik heb pijn en ik wil gewoon weer zweven over het asfalt. Ik wil knallen en goan.
Maar ik weet het, dat komt wel. Als ik een paar maanden gelopen heb, dan opeens voelt het alsof het vanzelf gaat. Je hebt er zin in, het lopen wordt dan iets makkelijker, je heb minder pijntjes. Ik weet het… Maar dat duurt gewoon nog even. Gelukkig heb ik al eerder gelopen, en weet ik dat het op een gegeven moment beter gaat. Maar nu lijkt dat nog zo ver weg. Ik ben toch verdorie al zeker 2 maanden aan het lopen…haha.

Nou ja, zo voelde ik me gisteren dus. En ik heb braaf wel die 15 minuten ingelopen, en naast wandelen heb ik ook nog gedribbeld. En toen was ik op het punt waar ‘Theo’ woont, en dan heb ik er 15 minuten opzitten. Hier besliste ik dat ik daar rechtsaf ging, de Herwensedijk op, en zo een klein rondje kon lopen, weer terug naar Lobith. In plaats van de heenweg ook weer terug te lopen, wat tamelijk saai is.
Ook heb ik even een training van vorige week gelopen, ik vond het moeilijk om toe te geven dat ik even wat gas terug moest nemen. Dus heb ik 2×4 en 2×3 minuten hardgelopen in plaats van 2×6 en 2×3. Dat mag best wel, ‘als het zwaar voelt, IS het ook zwaar’ zeg ik dan maar tegen mezelf. Ik loop wel gewoon, ook al is het een stapje terug.
Anyway, ik begon op de Herwensedijk met 4 minuten. Op de dijk had ik wel wat afleiding, je hebt hier mooie huizen, kleine huisjes, mooie opgeknapte huizen en kleine huisjes met mooi geschilderde kozijnen, je bent zo weer een paar minuten verder. Nou ja, ik kijk natuurlijk konstant op m’n horloge, maar het gaat toch wel snel. He he, dat was het, nu even 2 minuten wandelen. Het hardlopen doe ik zo langzaam mogelijk, in ieder geval zo langzaam dat ik geen pijntjes voel. En dat ging goed. Hierna weer 4 minuten lopen, eigenlijk als ik warm begin te worden gaat het ietsjepietsje beter. Na deze 4 minuten ben ik bijna weer van deze dijk af, nu loop ik weer richting Lobith met rechts het industriegebiedje. Na de pauze-wandeling mag ik 3 minuten lopen. Nu loop ik op het stuk dijk richting Eltenseweg, bij de kruising ga ik rechtsaf de Transeedijk op. Hier zit ik alweer in de bewoonde wereld. Dit zijn gelukkig maar 3 minuten. Nu weer een pauze-wandeling. Onderweg beslis ik meestal hoe ik ga lopen, als het licht is als ik overdag loop, dan kan ik wat meer varieren. Na de volgende 3 minuten loop ik alweer richting huis. Het voelt dan toch weer goed, terwijl ik in het begin helemaal geen zin had.
Wonderlijk hoe dat toch weer gaat. Ik moet ook oppassen dat ik niet te streng voor mezelf ben, ik moet dan van mezelf vaak perse een training moet doen, omdat ik nu eenmaal bedacht had dat ik die dag moet lopen. Ook al voelt het misschien niet helemaal goed, dan nog moet ik lopen van mezelf, omdat ik het schema goed wil volgen, en omdat ik dan denk dat ik aan het opbouwen ben. En als ik niet loop bouw ik niets op, maar ik vergeet dan even dat als ik tegen heug en meug loop en pijn heb aan knieen en enkels, ik dan ook niets opbouw, maar eerder mijn spieren afbreek. Pff ik word soms zo moe van mezelf haha. Ook daarin leer ik wel van mezelf, ik mag milder voor mezelf zijn. Ik mag best eens een training overslaan, daar is niks mis mee. Ook rust is goed voor mijn lichaam.

Nu heb ik toch maar weer de hele training afgemaakt, ik heb 2×4 en 2×3 minuten gelopen. Ik mag trots op mezelf zijn.

training29-1

vandaag weer gelopen

Vandaag heb ik weer gelopen.

Het is allemaal niet zo spectaculair, wat ik nu doe. Ik zag vandaag op facebook een vriendin die had 18 km gelopen. Pffff, daar ben ik nog lang niet, en misschien ga ik het ook niet meer doen, zulke lange afstanden lopen…

Vandaag heb ik de 5 km gehaald, in de training! Wel met wandelpauzes natuurlijk. De training was 2x 6 minuten en 2x 3 minuten. Foei, best lang die 6 minuten, haha. Maar donderdag heb ik nog 2x 5 minuten gelopen, dus dan moet ik dit toch ook kunnen. Gewoon rustig lopen dus. Tussen de 2x 6 minuten was de wandelpauze 3 minuten. Ik probeer nu ook rustig te joggen in de wandelpauze. Dus eerst een minuutje wandelen dan een minuutje joggen, en dan weer een minuutje wandelen. Dat gaat best goed. Wel voelde ik vandaag mijn linkerknie weer een beetje, toch maar eens wat oefeningen doen en goed rekken na het lopen. Dat zal wel schelen. Verder voelde het best goed, het lopen.

Deze week heb ik 3x gelopen, dinsdag, donderdag en vandaag. Ik ga even kijken hoe dat gaat. Ik voel nog genoeg pijntjes, dus ik moet het wel rustig aan doen. Wel voel ik dat ik echt wat aan het opbouwen ben. En dat voelt goed!

Mijn route vandaag; eerst ben ik richting Herwen gelopen. Dit loop ik wel vaker, ik weet dat ik ongeveer 15 minuten bezig ben, en dan ben ik bij de Ringdam. Vandaar loop ik de Herwensedijk op, weer richting Lobith. Dit is een smal mooi dijkje, met weinig verkeer. Hier loop ik de eerste 6 minuten, dat gaat lekker. Ik geniet van de omgeving, en van het zachte weer. Heerlijk. Dan de wandelpauze. Ik loop zoveel mogelijk in het midden van de dijk, anders voel ik meteen pijn in mijn enkels en knieen. Daarna weer 6 minuten. Dat heb ik maar mooi gedaan, nu ben ik al over de helft van de training. En ik loop alweer in Lobith, en loop verder over de Transeedijk en Boterdijk. Het lopen gaat steeds lekkerder, alhoewel het ook vermoeiend is. Ik ben 45 minuten bezig geweest en heb ruim 5 km gelopen. Hieronder nog een routekaartje.

training24-1

 

overdenkingen

Ik ben zo blij dat ik weer aan het hardlopen ben.

Ik snap niet dat ik het een jaar lang niet heb gedaan. Nou ja, ik snap het wel want ik had pijntjes, aan de plekken die ik nu ook weer voel en de zooltjes zaten niet lekker. Ik kon niet lekker meekomen in de groep… Kortom ik voelde me niet fijn, en misschien was dat al een voorbode van mijn overspannenheid van dit jaar, ik weet het niet. Laatst heb ik gelezen dat overspannen in de sportwereld ‘overtraindheid’ heet, het is natuurlijk hetzelfde alleen doet die persoon dan aan sport. De fut is er even helemaal uit, je hebt nergens zin in, je trekt je terug en doet ook helemaal geen leuke dingen meer. Dat is tenminste in mijn geval zo geweest. Ik heb vorig jaar wel gefietst, maar dat geeft me toch een ander soort kick als dat ik dat met hardlopen voel. Hardlopen is toch anders, je lichaam moet vanaf de eerste stap al meer energie leveren, met fietsen kun je nog freewheelen als je wilt. Zonder de fietsende sporters tekort te doen. Fietsen is ook heel mooi, het mountainbiken geeft ook vaak een kick, die ene beklimming die je gehaald hebt, en die ene afdaling zonder te remmen te kunnen doen, dat is ook heel gaaf. Ik voelde me vaak ook een soort van motorcrosser als ik een kleine jump kon maken bij een afdaling. En het fietsen op de weg, dat deed ik ook vaak, op de mtb, dat is ook leuk. Je komt wel verder in het landschap, als met hardlopen. Je ziet meer onderweg, en het geeft ook een kick als je een bepaalde heuvel of afstand hebt gehaald.

Maar toch vind ik hardlopen leukerder 🙂 Ook voel ik me helemaal thuis in de loopwereld, dat had ik nog niet zo in de fietswereld. Dat ligt natuurlijk aan mezelf, dat ik ‘denk’ dat ik er nog niet in thuishoor. Ach, ik doe nu lekker weer mijn ‘hardloop’dingetje en ik ben er blij mee.
Zometeen ga ik weer even hardlopen.

cropped-kopfoto.jpg