3 km wedstrijdje; Parkloop Arnhem

Yes, vandaag heb ik mijn eerste wedstrijdje gelopen!

En ik heb het volgehouden! Ik ben trots op mezelf!! Ik heb vanochtend een 3 km wedstrijd uit kunnen lopen, in Sonsbeekpark in Arnhem. 

De Start-to-Run cursus is afgelopen en vorige week was daar een 3 km-testloop van, daar kon ik helaas niet bij zijn. Ik was zo benieuwd of ik die 15-20 minuten vol zou kunnen houden. Het voelt gewoon nog niet zo goed. Dus zo’n testloop is dan ook mooi ijkpunt. Ik was er erg zenuwachtig voor, zou ik de afstand wel volhouden, zou ik het helemaal kunnen hardlopen?? Dat heb je dan voor je eerste ‘grote’ afstand. 🙂 Maar ik heb het gedaan! Ik had er erg veel zin in. Ik had geen verwachtingen, kwa tijd, ik wilde het gewoon vol kunnen houden. Dit voelt zo goed.  Ik ben weer op de goede weg, nadat ik in 2014 gestopt was met hardlopen door een blessure. En de pijntjes waar ik nog last van heb, voelde ik tijdens het lopen niet meer. Dit is voor mij de bevestiging dat het goed gaat en dat ik goed bezig ben!! Heerlijk.

Het lopen was wel zwaar, vooral de eerste meters, want je moet gelijk na de start een heuvel op, richting ‘witte villa’. Ik hoorde van te voren dat er daarna nog een bult/klim kwam, maar ik vond dat meevallen. Later heb ik nog wat mensen in kunnen halen en toen ging de route naar beneden, de hoogste meter zaten erop. Effe lekker uitrollen en nog wat mensen inhalen. Hierna langs de volkstuintjes en het park weer in.  Daar kwam het bordje ‘2 km’  en toen de laatste kilometer langs de vijvers. Het ging lekker, de pijntjes voelde ik niet, ik kon prima in mijn eigen tempo blijven lopen, ik voelde me goed. Ik voelde me weer het stoomlocomotiefje, het in- en uitademen gaat dan vanzelf en ik had de pas er goed in. Ik een paar keer op mijn garmin-horloge gekeken, meer om te kijken wat de afgelegde afstand was, en ik zag ook even wat voor snelheid ik liep. Verder wil ik daar niet teveel op kijken, dat komt bij de finish wel. Ik had al bedacht dat ik bij een bepaald punt nog ietsje kon versnellen naar de finish toe, het indelen van de snelheid van de wedstrijd kon ik dus ook nog. En Jan (mijn man) stond bij de finish, dat is altijd een fijn idee. Pfff, ik had het gehaald, na de finish zag ik op mijn garmin 18.12 minuten. Zo hee, ik dacht eerder dat ik rond de 20 minuten zou zitten. Later zag ik op Strava dat het 18.07 was.

Het was weer heerlijk. Het was 2 jaar geleden dat ik een wedstrijd had gelopen en het voelde naar meer. Je kan er zo je energie uit halen, het voelt zo goed als je zo hard en steady hebt gelopen. Voor nu ben ik heel blij dat ik het heb kunnen volhouden!!

wedstrijd1-5

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.